“Je eerste wedstrijd voer je tegen jezelf, niet tegen de anderen.”
Hallo! Kun je jezelf kort voorstellen?
Hallo, ik ben Loïc Glückmann. Ik werk als stylist en communicatiemedewerker bij een ontwerpster van accessoires. Daarnaast geef ik ’s avonds les als docent atelier en patroontekenen.
Je hebt twee keer deelgenomen aan WorldSkills. Hoe heb je die ervaring beleefd?
Ik vond het een geweldige ervaring, zowel wat betreft de vaardigheden die ik heb opgedaan als op menselijk vlak. Bovendien neem je niet alleen voor jezelf deel: je vertegenwoordigt de vaktechnische excellentie van je land.
Wat heeft deze ervaring je geleerd?
Ik heb enorm veel geleerd over mijn vaardigheden en over mezelf. Tijdens de trainingen heb ik in eerste instantie mijn techniek en snelheid verder ontwikkeld. Vervolgens moet je ook kritisch leren nadenken om op het juiste moment de juiste keuzes te maken. Een wedstrijd is namelijk niet hetzelfde als het echte leven. Eén verkeerde beslissing kan je hele wedstrijd verpesten.
Dankzij dit alles heb ik geleerd om veel sneller en efficiënter te werken.
Was je meteen overtuigd om deel te nemen of heb je getwijfeld?
Het eerste jaar deed ik mee “om eens te proberen”, maar ik had me niet voldoende voorbereid. Ik geraakte toen niet door de voorselecties.
Toch kwam ik het jaar daarna terug. De selecties vonden plaats tijdens mijn stage en ik ging er eigenlijk met tegenzin naartoe… Maar eenmaal geselecteerd, was er voor mij geen weg meer terug: ik moest proberen zo ver mogelijk te geraken!
Hoe heb je je voorbereid op de wedstrijd?
Voor de internationale wedstrijden trainde ik zoveel mogelijk. Afhankelijk van mijn agenda en die van mijn experte, Christelle Cormann, planden we voorbereidingsmomenten in zodra ik wat tijd had.
Tijdens de twee maanden zomervakantie combineerde ik mijn studentenjob met de trainingen. Soms begon ik om 6 uur ’s ochtends te werken en vertrok ik na mijn studentenjob meteen naar de training.
Wat vond je het moeilijkste onderdeel van de wedstrijd?
Het moeilijkste vond ik om me niet te laten afleiden door de toeschouwers die rondlopen, naar je kijken en contact met je proberen te maken. Daar kun je je namelijk moeilijk op voorbereiden…
Welk moment van de wedstrijd is je het meest bijgebleven?
Ik denk de bekendmaking van de resultaten van mijn eerste wedstrijd. Bij de bekendmaking was er een fout gemaakt bij het land dat als tweede werd genoemd: dat land nam zelfs niet deel aan de wedstrijd.
Toen België – en dus ik – vervolgens als winnaar werd uitgeroepen, dacht ik meteen dat er een vergissing was gemaakt en dat ze per ongeluk de resultaten van een andere wedstrijd hadden bekendgemaakt!
Wat motiveerde je om een tweede keer deel te nemen?
Het menselijke aspect! Je vertrekt namelijk als team. Je bent weg van huis, maar je bent niet alleen.
Elke avond komt het team samen en vertelt iedereen over zijn of haar dag. Misschien begrijp je niets van de technische termen van een koeltechnicus, kapper of kok, maar alles wat met de wedstrijd zelf te maken heeft, begrijp je wél. Alleen de deelnemers maken hetzelfde mee en alleen zij begrijpen echt wat je doormaakt.
Wat was het verschil tussen je eerste en je tweede deelname?
Het niveau. Eerst nam ik deel aan de Europese wedstrijd en daarna aan de wereldwedstrijd. De eerste keer waren we met minder dan tien deelnemers. Bij de tweede wedstrijd was dat aantal meer dan verdubbeld en namen er landen deel die extreem intensief getraind hadden.
Wat doe je vandaag als job?
Vandaag werk ik voor een ontwerpster van accessoires uit Luik, waar ik ook haar communicatie verzorg dankzij mijn tweede bacheloropleiding.
Daarnaast ben ik ook docent bij IFAPME.
Wat heeft deze ervaring je opgeleverd in je dagelijkse leven of in je verdere professionele carrière?
Dankzij deze ervaring kan ik mijn tijd veel beter inschatten en beheren. Ik vergis me nog maar zelden in hoeveel tijd ik nodig heb om een bepaalde taak uit te voeren.
Als je vandaag opnieuw zou kunnen deelnemen, zou je het dan doen? Waarom?
Wanneer je aan beide internationale wedstrijden hebt deelgenomen, weet je dat je daarna niet meer verder kunt. Daardoor had ik niet echt nog een “doel” om opnieuw deel te nemen. Maar als ik had kunnen blijven deelnemen, denk ik dat ik dat vandaag nog altijd zou doen!
Ondertussen sta ik trouwens aan de andere kant: elk jaar word ik uitgenodigd als jurylid.
Waarom zouden jongeren volgens jou moeten deelnemen aan een wedstrijd zoals WorldSkills?
Omdat het echt een leerschool voor het leven is. Je komt uit deze ervaring met een vaardigheidsniveau dat hoger ligt dan gemiddeld. Je leert bovendien veel meer dan alleen de technische vaardigheden van je beroep. Je ontwikkelt ook je soft skills én je leert enorm veel over jezelf!
Wat zou je zeggen tegen iemand die graag wil deelnemen, maar denkt: “Ik ben daar niet goed genoeg voor”?
Ik zou simpelweg zeggen dat je je eigen enige tegenstander bent. De eerste wedstrijd voer je namelijk tegen jezelf, niet tegen de anderen. Jij bent de enige die jezelf beperkingen kan opleggen.
Welke tip zou je geven aan iemand die voor het eerst deelneemt?
Ik zou vooral aanraden om de instructies heel goed te lezen, te begrijpen en je erop voor te bereiden. Als iets gevraagd wordt, moet het er ook effectief zijn. Als je onderzoek moet doen, moet je die informatie goed beheersen.
Maar vooral: train jezelf om de vooropgestelde timings te respecteren.
En geniet ervan!
