Leah (24) volgt haar modepassie bij Syntra en vertelt over de meerwaarde van de leerrekening.
Hallo Leah! Stel jezelf eens even voor!
Hey! Ik ben Leah, 24 jaar en woon in Gentbrugge. Ik ben net klaar met mijn eerste jaar Modeontwerp aan Syntra en start binnenkort met jaar twee. Mode is echt al jaren mijn passie. Als er eens minder schooldeadlines zijn, ontwerp en maak ik kleding voor mezelf. Naast mode hou ik enorm van concerten, festivals en natuur. Ik krijg massa’s inspiratie van live muziek – Dat is echt mijn grootste inspiratiebron! Ik hou ook van samenwerken met mensen en ga binnenkort ook zelf naaiworkshops geven. Mensen samenbrengen, iets (aan)leren en tegelijk creatief bezig zijn: dat is mijn droom.
Welke opleiding volg je precies en hoe bevalt het je?
Ik volg de opleiding Modeontwerper bij Syntra, dat houdt in dat ik leer voor (dames)kleermaker maar ook kan patroontekenen, creatief tekenen en zelfs historische kostuums maken. Het is pittig, maar echt mijn ding. Ik ben blij dat ik gewoon voor mijn passie ben gegaan. Vroeger zat ik even aan de unief, maar die grote klassen en theoretische aanpak lagen me niet. Bij Syntra is het veel persoonlijker, met supertoegankelijke leerkrachten en trajectbegeleiders. Dat alles maakt pendelen naar Brussel het absoluut waard!
Wat is je favoriete vak?
Zonder twijfel: patroontekenen. Het is bijna architecturaal, een soort wiskunde die wél leuk is omdat je er iets tastbaars mee maakt. Het is letterlijk de kapstok van je kledingstuk. Je vertaalt een idee naar iets dat je echt kan aantrekken – dat is magisch!
Hoe was het om je eerste kledingstuk te maken?
Pfoe, best overweldigend! Je weet in het begin gewoon nog niet wat mogelijk is. Ik zat te veel in mijn hoofd. Maar naarmate ik meer ervaring kreeg, begon het creatief proces veel vloeiender te lopen. Die routine en structuur hebben me echt geholpen. En het leuke is: zelfs buiten de lesuren wil ik ermee bezig zijn!
Waarom ben je eigenlijk mode gaan studeren?
Het voelde als een super logische keuze, ook al besefte ik dat pas echt toen een vriendin zei: “Natuurlijk studeer jij mode, je was al bezig met kleren ontwerpen in je kindertijd!” Mode is altijd al rond mij geweest. Mijn mama en oma’s maakten en repareerden hun kleding en ook mijn papa kan een basisretouche of twee doen. Er was altijd respect en een passie voor ambacht in mijn familie. Dat kon haast niet anders; mijn opa was vlasboer, mijn oma naaister, mijn andere opa mechanieker… Ik wil écht een vak leren en daarin uitblinken. Omdat heel onze familie vakmensen zijn is het fijn dat ze daar zo supportive in zijn. Mode zit toch wel echt in het bloed op allerlei verschillende manieren.
Wat is je droomjob?
Werken in het kostuumdepartement van een theatergezelschap. Denk aan musicals: daar komt vakmanschap samen met fantasie, en dat vind ik geweldig. Maar ook kleermaker zijn trekt me meer aan dan modeontwerper – ik hou van de constructie, de architectuur van kleding. En theater is niet seizoensgebonden, dat creatieve en tijdloze spreekt me aan.
Heb je al plannen na je studies?
Zeker! Ik wil stage doen, eventueel via een IBO-traject. Misschien zelfs in het buitenland. Mijn ultieme droom? Werken als kleermaker bij een haute couture huis. Ervaring opdoen, veel bijleren en de modewereld leren kennen van binnenuit. Ik vind het dan ook super belangrijk dat we duurzaam omgaan met kleding, om die reden zou iedereen moeten kunnen naaien of op zijn minst een kledingstuk moeten kunnen repareren. Met die visie wil ik ook graag workshops en naailessen gaan geven later.
Hoe kwam je in contact met Young Patterns?
Toen ik op zoek was naar werk kwam ik via IVOC terecht op de website van Young Patterns. Daar ontdekte ik zoveel mogelijkheden: stages, subsidies, leertrajecten… Ik boekte een adviesgesprek en dat was echt een kantelpunt. Dankzij hun hulp kon ik me eindelijk omscholen – iets wat ik al lang wilde.
Je maakte ook gebruik van de leerrekening. Hoe ging dat in z’n werk?
Heel vlot eigenlijk. Na het adviesgesprek diende ik de aanvraag in. Enkele dagen later kreeg ik bevestiging. In juni moest ik gewoon alles uploaden: facturen, bonnetjes, enzovoort. Alles was duidelijk. En enkele weken later stond het geld al op mijn rekening. Ik kon zelfs mijn vervoerskosten terugvragen – superhandig! Het enige minpuntje: je moet eerst alles voorschieten. Ik heb even geld geleend, maar kon het gelukkig snel terugbetalen toen de subsidie gestort werd.
Zou je de leerrekening aanraden aan andere studenten?
Zeker weten. Een modeopleiding vraagt véél materiaal. Voor veel mensen is het financieel gewoon niet evident. De leerrekening is dan echt een lifesaver. Het is misschien even zoeken, maar er is ondersteuning, en dat maakt een wereld van verschil.
Heb je nog tips voor andere modestudenten of creatievelingen?
Meer mensen zouden terug kennis over kleding moeten hebben. Vroeger kon iedereen naaien of kleding herstellen, nu is alles ‘wegwerp’ geworden. Dat moet veranderen. Recycleer je kleren, herstel ze, kort je eigen zoom eens in. Weet wat je draagt en denk na over je keuzes. De mode-industrie is enorm vervuilend – het is tijd voor verandering. En onderschat jezelf niet: jij kan daar écht een verschil in maken. Wees die persoon die het anders aanpakt. Own it!
Wil jij ook in de mode duiken zoals Leah en gebruik maken van de leerrekening?
Check alle mogelijkheden op Young Patterns en ontdek hoe ook jij je skills kan ontwikkelen met ondersteuning zoals de leerrekening!
